Mijn verslaving

VERSLAAFD

Ik had er zoveel plezier in dat het met iedere les beter ging. Ik wilde mezelf ook graag bewijzen naar die leuke dame die voor de klas stond en deed echt m’n best op alle oefeningen en op de ademhaling die gepaard gaat met yoga. Ik deed dat ademhalen wel te hard, soms kreeg ik opmerkingen als; je lijkt wel een eland. Maar ja, dan wist ik dat ik normaal moest doen. Dat ademhalen zo belangrijk is wist ik helemaal niet. Het is normaal gesproken natuurlijk een automatisme, maar als je er echt op let is het heel belangrijk. Ik bezig nu regelmatig de uitspraak: yoga is net als ademhalen.

En dat is het ook voor mij. Er is in mijn leven niets belangrijker dan yoga. Als je er eenmaal in meegaat en je in dat parallel universum terecht komt kunnen geen tien paarden je er meer uittrekken. Yoga is leven. Ik heb m’n moeder ook al in geen eeuwen meer gezien, omdat yoga voor mij gewoon nummer 1 is. Ik heb nu ook yoga vrienden en we zitten graag met z’n allen met een stip op ons voorhoofd in een kringetje te chanten. Dan begint een iemand met een chant en de rest valt in, eigenlijk net als een canon. Deden we vroeger op school ook. Maar tijdens zo’n chant sessie doen we dan lekker een wierrookje opsteken en houden we elkaars hand vast in het kringetje en ik voel dan de liefde door ons heen stromen. Heerlijk, gelukkiger kan je me niet maken. Het voelt verheven.