In de knoop met mezelf

MET JEZELF

Ik voel me sowieso verheven boven iedereen die niet aan yoga doet, want dan ben je niks, een nietsnut, dan snap je het leven niet. Wij van de yoga snappen het leven wel. Het is gewoon zaak om je heel erg op jezelf te concentreren. Het erg met je innerlijk bezig te zijn en in het NU te leven. Yoga wordt weleens gezien als de meest egoïstische religie die er is en dat is het ook. Maar dat is heel erg nodig. Want dat is de enige weg naar jezelf en daar is natuurlijk iedereen naar op zoek. Wij niet meer, wij hebben de weg gevonden en blijven daar ook graag in hangen. Ondanks dat we ons voordoen als vredelievend en het goed voor te hebben met anderen zijn we eigenlijk nog steeds bezig met onszelf, want dat is life. The life of yoga, the only way there is.  

 

MYSORE

Ieder jaar ga ik naar Mysore, dit is een plaatsje vierhonderd kilometer onder Bangalore in India. Hier ga ik een maand zitten met m’n tong in de reet van Sharath, dit is de zoon van Pattabhi Jois de oprichter van yoga. Helaas kan ik deze man niet meer ontmoeten omdat hij is overleden, mogen de yoga goden zijn ziel bewaren en vernietigen in de hel. Sharat is een commerciële rakker en vraagt 5000 euro voor een maandje les, dit bewijst maar weer eens hoe kapitalistisch de yogi’s zijn ingesteld. Maar iedere yogi mongool slikt het voor zoete koek en geld is niet belangrijk. Wat je hierdoor vooral ziet is dat rijke, verwende, westerse, ongelukkige mensen Mysore verkiezen als verblijfplaats in de maanden december tot maart om toch vooral te voldoen aan de opgelegde, serieuze zure zoektocht naar henzelf.